Πέμπτη, 25 Ιουνίου 2009

Τα επικίνδυνα

Είπε ο Μυρτίας
(Σύρος σπουδαστής στην Αλεξάνδρεια• επί βασιλείας αυγούστου Κώνσταντος και αυγούστου Κωνσταντίου• εν μέρει εθνικός, κ' εν μέρει χριστιανίζων)•

«Δυναμωμένος με θεωρία και μελέτη,
εγώ τα πάθη μου δεν θα φοβούμαι σα δειλός.
Το σώμα μου στες ηδονές θα δώσω,
στες απολαύσεις τες ονειρεμένες,
στες τολμηρότερες ερωτικές επιθυμίες,
στες λάγνες του αίματός μου ορμές, χωρίς
κανέναν φόβο, γιατί όταν θέλω -
και θάχω θέλησι, δυναμωμένος
ως θάμαι με θεωρία και μελέτη -
στες κρίσιμες στιγμές θα ξαναβρίσκω
το πνεύμα μου, σαν πριν, ασκητικό.»

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

Ο Μυρτίας όμως χρειάζεται και κάτι περισσότερο απο αυτό . Θέλει συντρόφους πιστούς, να τον δέσουν στο κατάρτι, έτσι ώστε όταν οι Σειρήνες τον γοητεύσουν με το λάγνο τραγούδι τους να μην μπορεί να λυθεί, όσο και αν προσπαθεί. Άραγες η θεωρητική του μόρφωση και η δηλωμένη θέλησή του θα τον βοηθήσει να ξαναβρεί το ασκητικό του πνεύμα, τον εσωτερικό εαυτό του;


3 σχόλια:

  1. Τοποθετούν το καθετί στη θέση που του ταιριάζει· δεν καινοτομούν επιπόλαια για να φαντάξουν, μήτε παραφέρονται σε νεανικούς και ασυνάρτητους θορύβους. Παίρνουν όλα τα ζητήματα απ' όλες τους τις μεριές. βρίσκουν την εξήγηση και τη δικαιολογία όλων των πραγμάτων και επομένως με μια συγκαταβατική επιείκεια αντικρίζουν όλα τα συμπλέγματα και τους συνδυασμούς που κάνουν επάνω στα χώματα οι φωσφορισμοί της ζωής.»
    Νίκος Καζαντζάκης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. To βρήκα, "Έκκερμαν - Συνομιλίες με τον Γκαίτε" (μετάφρ. Ν. Καζαντζάκη,1913)
    Λόγια που σε βάζουν στη θέση σου!

    Έχεις δίκιο Μωβ, υπερβάλλω, σαν τον μαθητή Έκκερμαν που καθόταν στα πόδια του δάσκαλου Γκαίτε, πιστός φανατισμένος και του υπέβαλλε τις απορίες του και τον άκουγε να μιλά.

    «Μου φαίνεται, λέει εκστατικός ο Έκκερμαν, πως κάνω σαν τα παιδάκια που όταν πέφτει την άνοιξη δροσιστική βροχή, προσπαθούν να δεχθούν στο κούφωμα των χεριών τους ένα μέρος από τις σταγόνες που πέφτουν και που ευθύς όμως εξαφανίζονται και φεύγουν μέσα από τα δάκτυλα».

    ΑπάντησηΔιαγραφή